De Liberale partij is al geruime tijd op zoek om hun witte ridder Marc Verwilghen weg te promoveren-spijts alle officiële ontkenningen. Bijwijlen nam dat in het verleden pijnlijke proporties aan. In de toekomst zal dat niet anders zijn.

De belofte werd eerst verhuisd naar zijn appartement in Knokke. Officieel om het nieuwe boegbeeld in West-Vlaanderen te worden. Officieus hielp men zo natuurlijk ook de rode vrienden uit Dendermonde van een lastige concurrent af. Verwilghen kon immers niet terug naar de advocatuur, na zijn periode als onderzoeksrechter-basher uit de commissie Dutroux en daarna minister van Justitie.

Begrotingen moeten kloppen, zeker in een tijd van stabiliteitspacten en zo. België toont zich daarin tot nu toe een voorbeeldige leerling en kan zich ook niet meer dan dat veroorloven, gezien de grootte van de historische staatsschuld vergeleken met het Bruto Binnenlands Produkt (BBP).

Maar een land dat een structureel tekort heeft, moet het wel hebben van lucky shots om de rekening rond te krijgen. Konijnen uit de hoed van Verhofstadt, zeg maar.

Vorig jaar nam de Belgische Staat het pensioenfonds van Belgacom over. Dat fonds diende om de pensioenen van voormalige RTT-ambtenaren te betalen, maar was een structureel probleem om het overheidsbedrijf NV Belgacom naar de beurs te brengen.

De kwestie van de stemplicht is de afgelopen week opnieuw opgedoken als een wetstraatversie van het "monster van Loch Ness".

Deze keer is het niet de VLD die de lamp brandend houdt, maar wel een groep CD&V-ers rond ex-Volksunieman en Sint-Maartensfonds-sympathysant Johan Sauwens, geflankeerd door een "een niet onbeduidend aantal" ACW-ACV-ers.

De motivering voor dit alles is de vaststelling dat de stemplicht helemaal geen dam is van de "gewone mens" tegen "het bruine gevaar", maar blijkbaar alleen het Blok garen spint van de zondagse opkomstplicht.

Onze politici draaien al jaren rond de hete brij in de aalput. Er is teveel kak in ons land.

Maar laat ons het onderwerp beperken tot de mestoverschotten. Vlaanderen heeft niet alleen ongeveer de meest stofrijke lucht op deze wereldbol, het heeft waarschijnlijk ook de meeste nitraten en andere "bodemverbeteraars".

Jaren geleden leerde ik op school dat een Russisch landbouwbedrijf ongeveer 1 ton graan per hectare opbracht. Een Amerikaans landbouwbedrijf bracht tussen de 2 à 3 ton per ha op. De Vlaamse landbouw 6 à 7 ton.

Maar er is een keerzijde. En die is: gans Vlaanderen is nu kwetsbaar gebied op gebied van waterverontreiniging. Niet zestig procent, neen voor de volle honderd procent moet er minder mest uitgestrooid worden.