De Europese Commissaris voor de Mededinging, Neelie Kroes, heeft verklaard dat onze premier een leugen vertelt als hij zegt dat de Europese Commissie onbereikbaar was in het weekend waarin de Benelux-landen een akkoord sloten over de redding van Fortis.

Liegen is iets anders zeggen dan de waarheid, en dat bewust doen. En dan rijst de vraag: "Waarom doet Leterme dat ?". Omdat hij iets te verbergen heeft? Zo ja, wat?

De Europese Commissaris voor de Mededinging zal moeten oordelen of de tussenkomst van de Belgische Staat bij de "redding" van Fortis geoorloofd was en niet marktverstorend heeft gewerkt.

Over dat geoorloofd karakter zal binnenkort de Rechtbank van Koophandel te Brussel uitspraak doen en het advies van het Openbaar Ministerie in die zaak belooft alvast niets goeds. Ook de regeling voor "kleine" aandeelhouders belooft te sneuvelen bij de toetsing aan het gelijkheidsbeginsel.

Op de tweede vraag, of het optreden van de Belgische regering al dan niet marktverstorend was, daar weten we eigenlijk al het antwoord op. De tussenkomst was namelijk in die mate marktverstorend dat ze zelfs tot gevolg had dat een perfect gezonde bank zonder aan grootheidswaanzin ten prooi gevallen management verplicht was om ook voor miljarden euro steun aan te vragen om zich op de markt te kunnen handhaven - ik heb het over KBC.

Iedereen vond Leterme op zijn best tijdens zijn reddingsactie van Fortis en Dexia. Het kan ook zijn zwanezang worden. Communautair nul op tien, sociaal-economisch nul op tien, qua begroting nul op tien, en ook een nul bij de "redding" van de banken. Goed bestuur zei u?

Leterme zal binnenkort terug gewoon kamerlid zijn. En dat is zelfs nog meer dan wat hij laat aan afgezette toplui van beursgenoteerde vennootschappen. Kan dat wetsontwerp niet uitgebreid worden tot blunderende premiers ? Dat is alvast een vraag van

uw Wetstraatwatcher.