Begrotingen moeten kloppen, zeker in een tijd van stabiliteitspacten en zo. België toont zich daarin tot nu toe een voorbeeldige leerling en kan zich ook niet meer dan dat veroorloven, gezien de grootte van de historische staatsschuld vergeleken met het Bruto Binnenlands Produkt (BBP).

Maar een land dat een structureel tekort heeft, moet het wel hebben van lucky shots om de rekening rond te krijgen. Konijnen uit de hoed van Verhofstadt, zeg maar.

Vorig jaar nam de Belgische Staat het pensioenfonds van Belgacom over. Dat fonds diende om de pensioenen van voormalige RTT-ambtenaren te betalen, maar was een structureel probleem om het overheidsbedrijf NV Belgacom naar de beurs te brengen.

De Belgische staat nam dit fonds over, wat er in eenvoudige termen op neer kwam dat Belgacom zich verloste van een toekomstige schuld (de betaling van de pensioenen van haar voormalige werknemers) tegen de betaling van een éénmalige bijzonder grote som aan de Belgische Staat die als tegenprestatie verder zal instaan voor de betaling van die pensioenen.

Vorig jaar luidde het nog dat die overname van dat fonds -na goedkeuring door Europa- kon dienen én voor het sluitend maken van de begroting én voor de aangroei in dat jaar van het Zilverfonds (prachtige naam overigens, ongetwijfeld ontsproten aan het brein van een Hasseltse spin-doctor).

Geen mens, laat staan een konijn, die daar iets van begreep (nu ja, misschien één).

Dit jaar neemt de staat een deel van het pensioenfonds over van de NMBS én dat van de Antwerpse haven. NMBS: zo'n 300 miljoen EUR, Antwerpse haven: zo'n 236 miljoen EUR. Samen 21,6 miljard oude Belgische frankskes. Daar kan al een gaatje mee gevuld worden.

De Antwerpse haven heeft blijkbaar (net zoals Belgacom tot vorig jaar) dat "potje" echt in beheer. Heeft daar dus voor gespaard. Niet zo voor de NMBS, waar de jaarlijkse kost van de pensioenen (in de praktijk ging het enkel nog om de pensioenen van de bruggepensioneerden van het "rollend" personeel) uit de gewone werkingskosten werd geput en desnoods werd geleend.

De NMBS moet dus geld lenen om zijn pensioenverplichtingen voor de volgende 15 jaar te laten overnemen door de Belgische Staat. De vakbonden vinden dat maar zo-zo, de kersverse staatssecretaris voor overheidsbedrijven Bruno Tuyens legt dat uit als een win-win situatie. Ieder zijn waarheid, ook als het om centjes gaat.

Merkwaardig: vorig jaar werd één pensioenfonds overgenomen dat diende tot delging van de staatsschuld én om het Zilverfonds te spijzen. Dit jaar worden twee (2) pensioenfondsen overgenomen om de begroting rond te krijgen maar niemand spreekt nog over het spijzen van dat Zilverfonds. Was het dan toch niet zo evident, het Zilverfonds spijzen met staatsschuld?

En dan hebben we nog niet gesproken over een jaar waarin blijkbaar ieder gezin terugkrijgt van de belastingen. Come on, Kerstman!