Soms komt het nog eens boven: het idee van de directe democratie. Laat de burgers rechtsreeks beslissen, zij weten wat zij willen en de meerderheid beslist, in plaats van die overbetaalde niets uitrichtende politici.

Het idee van die directe democratie komt natuurlijk van politici. Daarvoor verkiezen en betalen we ze.

Een klein voorbeeldje om dat uit te werken. Stel dat u -volkomen hypothetisch- een versoepeling wil aanbrengen op de verplichte zondagsrust. Maar u moet medestanders vinden. Dus : een referendum, door u besteld bij een gereputeerd bureau, die met kennis van zaken een vraag stelt aan een representatief staal Vlamingen. Welke vraag zou u zoal kunnen stellen:

- Wil u op zondag gaan werken?
- Stel dat u op zondag moet gaan werken van uw baas, blijft u dan thuis of balt u uw vuisten in uw zakken en gaat u werken?
- Vindt u ook niet dat u op zondag niet alleen moet kunnen winkelen in de Floralux en het Wijnegem Shopping Center maar ook op de A12 tussen Brussel en Antwerpen?
- Zou u u beter op uw gemak voelen als de Super GB naast uw deur iedere zondag open is?
- Stel dat de GB naast uw deur negen in plaats van drie zondagen per jaar open is, zou u daarvan gebruik maken om uw inkopen te doen?
- Stel dat de GB naast uw deur negen in plaats van drie zondagen per jaar open is, zou u dat goed vinden?

Een heel scala aan mogelijkheden om hetzelfde probleem te benaderen, door u te interpreteren en aan de rest van de publieke opinie te presenteren zoals u belieft.

Uw Wetstraatwatcher moet ze niet, die directe democratie. Er zijn al dictators genoeg in de wereld.